Kiedy młodzieńcza ufność spotyka się z odpowiedzialnością dorosłego…

        Sądzę, że to zdjęcie idealnie przedstawia pewna klatkę z mojego życia.
Życia pełnego uczuć, wzlotów i upadków. Drobniejsza dłoń widniejąca na zdjęciu należy do mnie,
do dziewczyny wrażliwej, ostrożnej patrzącej na świat marzeniami, młodej jak łan zielonego zboża, która idzie przez życie z uśmiechem mimo(… )niepowodzeń. Stokrotka – biała, czysta, niewinna, którą oddaję, symbolizuje młodzieńczą ufność, gotowość do podejmowania decyzji wspierając się mądrością dorosłego człowieka.  Ta dłoń symbolizuje delikatność, niewinność, młodość, kruchość, która jest we mnie i zawiera się w dłoni dorosłego przyjaciela gotowego do niesienia pomocy, czy wsparcia duchowego. Ta dłoń obejmująca moją , daje mi poczucie bezpieczeństwa, oparcia, bezinteresownej troski. Ofiarowuję przyjacielowi mojego serca symbol wielkiego przywiązania do życia, ciekawość świata zawartą w bransoletkach. Struktura, barwa, kształt, rodzaj, materiał, ich pochodzenie odsłaniają moje dziewczęce  doświadczenia . Doświadczenia, które przypominają dorosłemu o jego dawno zapomnianym młodzieńczym świecie.
 Dwie dłonie jak dwa światy: świat dziecka i świat dorosłego przenikają się nawzajem tworząc jedność.
…gdy patrzę na to zdjęcie widzę swój świat wewnętrzny pełen dobroci, miłości, przyjaźni, wdzięczności, tęsknoty, szczęścia, wsparcia, który odzwierciedla moją duszę.

Justyna laureatka ogólnopolskiego konkursu